Hedendaagse Hongaarse keramiek |
Imre Schrammel (° 1933) geldt als de éminence grise van de Hongaarse keramiek. In de jaren ’80 verraste hij het Belgische en Nederlandse publiek met zijn gedurfde porseleinblokken die vóór het bakken met kogels doorboord of door explosieven opengereten werden. In de loop der jaren kreeg zijn werk een andere wending. Hij gaat momenteel uit van klassieke menselijke figuren in klei die hij in een zandbed legt. Hij oefent er druk op uit zodat de figuren vervormen tot geknelde, langgerekte wezens. Ze werken vervreemdend en doen denken aan de tragiek van de figuren uit Pompeï. Maria Geszler (1941) schept een dualiteit in haar werk. Ze verenigt grafische elementen met sculpturaal werk. De gedrapeerde porseleinplaten of gestileerde figuren worden dragers van fotografische elementen. Haar werk is sterk verbonden met haar emoties en balanceert tussen poëtische kracht en grote geladenheid. Afbeeldingen van koeltorens, hoogspanningsmasten en vervallen fabrieksgebouwen herinneren aan de periode van het socialisme. De wenende Japanse figuren ontstonden na haar werkverblijf in Shigaraki. Haar werk is als een dagboek waarin ze haar gevoelens weergeeft. Ondanks de tragiek die in haar werk schuilgaat, werkt het geheel, door het gebruik van de edele witte porseleinmaterie en de kleurnuances esthetiserend. Sándor Dobány (°1954) en Judit Turcsány (° 1963) behoren allebei tot de ontwerpersgroep Deforma. Deze groep ontstond in 1993 en bestaat uit acht keramisten die uitsluitend met porselein werken. Hoewel ze in de ateliers van Zsolnay en Herend een meer industriële basisvorming kregen, maken ze enkel nog artistiek functioneel werk in een kleine oplage. Zo verkrijgen ze gepersonaliseerde producten waarin individualiteit en artistieke origine tot uiting komen. Ze verwierpen de basisprincipes van hun opleiding en werden moderne designers die bruikbare kunstwerken creëren die meer zijn dan louter functioneel. Hun werk is uitermate gesofisticeerd. De rijke, exuberante ornamentiek is oogstrelend en behoort haast tot het verboden terrein van ‘design’, wat het net boeiend maakt. |